مواد خام نایلون 6 و نایلون 66

نایلون 6 و 66 هر دو پلیمرهای مصنوعی هستند و اعدادی که نوع و کمیت زنجیره های پلیمری در ساختار شیمیایی آنها را توصیف می کند. تمام مواد نایلون، از جمله 6 و 66، نیمه کریستالی هستند و دارای استحکام و دوام خوبی برای کاربردهای مختلف صنعتی هستند.

نقطه ذوب پلیمر بین 250 درجه تا 255 درجه است.

چگالی نایلون 6 و 66 برابر با 1.14 گرم بر سانتی متر مکعب است.

نایلون 6 و 66 دارای خواص دی الکتریک عالی و سرعت پخش شعله پایین است و با در نظر گرفتن همین موارد در بسیاری از کاربردها در زمینه مهندسی برق در سراسر جهان مفیدتر به نظر می رسد.

به عنوان پلی آمیدها، نایلون 6 و 66، در حالی که مزایای جداگانه و متمایز خود را دارند، بسیاری از ویژگی های اصلی یکسانی دارند:

• استحکام مکانیکی بالا، سختی، سختی و چقرمگی.
• مقاومت در برابر خستگی خوب
• قابلیت میرایی مکانیکی بالا
• خواص کشویی خوب
• مقاومت در برابر سایش عالی
• خواص عایق الکتریکی خوب
• مقاومت خوب در برابر تابش پرانرژی (اشعه گاما و ایکس-). ماشینکاری خوب.

کدام یک را باید انتخاب کنم؟

ابتدا نیازهای یک برنامه کاربردی باید از نظر پردازش، ظاهر زیبایی و خواص مکانیکی در نظر گرفته شود تا تصمیم گیری شود که نایلون 6 یا 66 مناسب تر است.

اگر پلاستیک مهندسی سبک وزن برای مقاومت در برابر ضربه و استرس زیاد مورد نیاز است، نایلون 6 باید استفاده شود. به دلیل براق بودن ظاهر زیبایی نسبت به نایلون 66 دارد و رنگ آمیزی آن راحت تر است. این یک انتخاب ایده آل برای کاربرد در بخش های خودرو، صنعتی و نظامی است. کاربردهای متداول عبارتند از: دنده، اجزای سلاح گرم و محفظه موتور خودرو. با این حال، برای کاربردهایی که در دمای بالا در معرض آب قرار می گیرند، به دلیل جذب آب بیشتر و نرخ انحراف حرارت کمتر نسبت به نایلون 66، که انتخاب بهتری خواهد بود، ایده آل نیست.

اگر پلاستیک مهندسی با کارایی بالا مورد نیاز است که در معرض دماهای بالاتر قرار می گیرد، باید از نایلون 66 استفاده شود. علاوه بر این، سفتی و ماژول های کششی و خمشی خوب آن، آن را به یک ماده ایده آل برای برنامه هایی تبدیل می کند که به عملکرد طولانی مدت مکرر نیاز دارند-. کاربردهای معمولی عبارتند از: بست کابل، لوازم جانبی سیم کشی، قطعات خودرو، یاتاقان های اصطکاکی، درپوش رادیاتور و طناب لاستیک.